कोल्हापूर जिल्ह्यातील गगनबावडा हा तसा डोंगराळ आणि घनदाट जंगलांचा परिसर मात्र, याच गगनबावड्यातील मिशन एज्युकेशनची अनोखी कहाणी समोर आलीये. 55 वर्षीय जीवन मिठारी कळे या गावातून दररोज 50 किलोमीटरचा प्रवास करून धुंदवडे गावातील कावळटेक येथील जिल्हा परिषदेची प्राथमिक विद्या मंदिर शाळेवर जाातात.

मात्र त्यांच्या या प्रवासात तब्बल अडीच किलोमीटरची घनदाट जंगलातून पायवाट आहे. या वाटेवरून ते दररोज पाच किलोमीटरची पायपीट करत असतात. हे सारं ते करतात केवळ एका विद्यार्थिनीसाठी. विशेष म्हणजे स्वरा बोडके नावाची ही विद्यार्थिनीही मोठ्या चिकाटीनं दररोज या शाळेत येऊन मिठारी गुरूजींकडून शिक्षणाचे धडे घेते. मात्र या शाळेतून विद्यार्थ्यांची गळती का झाली ते पाहूयात.

एका विद्यार्थिनीसाठी शिक्षकाची पायपीट

धुंदवडे गावातील कावळटेक या अत्यंत दुर्गम वस्तीत 1974 साली जिल्हा परिषदेची प्राथमिक विद्यामंदिर शाळा सुरू झाली. एकेकाळी या शाळेत तब्बल 50 ते 70 विद्यार्थी शिकत होते. मात्र, पायाभूत सुविधा नसल्यानं अनेक कुटुंबांनी शहरांकडे स्थलांतर केलं. कावळटेक वस्तीमध्ये सध्या केवळ दोन ते तीन कुटुंबं राहतात. पक्का रस्ता, वीज आणि इतर मूलभूत सुविधांच्या अभावामुळे अनेक कुटुंबांनी वस्ती सोडून शहराची वाट धरली.

26 जुलै 2013 पासून जीवन मिठारी या शाळेत कार्यरत आहेत. त्यांनी दुर्गम शाळेत सेवा करण्याचं आव्हान स्वीकारलं. मे 2029 मध्ये निवृत्तीपर्यंत शिक्षण सेवा सुरू ठेवण्याचा त्यांचा निर्धार आहे. विद्यार्थी एक असो किंवा शंभर शिक्षणाचा अधिकार प्रत्येकाला आहे. मात्र एका गुरुची निष्ठा आणि मुलीच्या स्वप्नांची ही गाथा कामचुकार शिक्षकांच्या डोळ्यात अंजन घालणारी आहे.

वन्यप्राण्यांच्या सावटाखाली जीव मुठीत धरून दररोज 5 किलोमीटर पायपीट करणाऱ्या या आदर्श शिक्षकाच्या आणि विद्यार्थिनीच्या सुरक्षिततेसाठी शासनानं आता तरी या दुर्गम भागात तातडीनं दळणवळण, रस्ते तसंच अन्य आवश्यक सुविधा उपलब्ध करून देण्याची गरज आहे.