सागर आव्हाड

पुणे : सकाळी माझी शुगर ३१ इतकी खाली आली होती. त्‍यामुळे मला चालताही येत नव्‍हते. माझे पाय सूजलेले आहेत. घरी मी एकटा राहतो. काळजी घेणारे कोणी नाही. मला आणखी काही दिवस येथे उपचारासाठी राहूद्या, अशा शब्‍दात आर्जव करणाऱ्या रुग्‍ण आणि नातेवाइकांचा औंध जिल्‍हा रुग्‍णालयातील डॉक्‍टरला पाझर तर फुटला नाही. उलट तू बरा झाला आहेस ‘हे काय आश्रम आहे का?’ असा अपमानित करणारा शब्‍दप्रयोग करत त्यांना रुग्‍णालयातून सुटी (डिस्‍चार्ज) घ्यायला लावला. दुर्दैवी बाब म्हणजे सुटी घेतल्यानंतर त्‍या रुग्‍णाचा तिसऱ्याच दिवशी घरी प्राणज्योत मालवली.

गिरीश मोरे (वय ४४, रा. येरवडा) असं या मृत पावलेल्या रुग्‍णाचं नाव आहे. रुग्‍णाला मरणाच्‍या दाढेतून बाहेर काढणाऱ्या डॉक्‍टरांची तुलना देव माणसासोबत केली जाते. परंतु, जिल्‍हा रुग्‍णालयातील उपचार करणारे डॉक्‍टर खरंच त्‍या माणुसकीला जागतात का? असा प्रश्‍न या निमित्ताने नातेवाइकांनी उपस्थित केला आहे.

हा प्रकार सुमारे सव्‍वा दोन महिन्‍यापूर्वी १० जानेवारीला घडला असून यामध्‍ये नातेवाइकांनी रुग्‍ण आणि डॉक्‍टरांसोबतचा संवाद रेकॉर्ड केला आहे. शुगरचा त्रास झाल्‍याने मोरे यांना जिल्‍हा रुग्‍णालयात ३ जानेवारीला पुरूषांच्‍या मेडिसिन या कक्षात उपचारासाठी दाखल केले होते. त्‍यांच्‍यावर फिजिशियन डॉ. अमोल बोंद्रे हे उपचार करत होते. त्‍यांनी रुग्‍णाचे ‘जुनाट व्‍यसनाधीनता व मधुमेह’ (क्रॉनिक अल्‍कोहोल ॲंड टाइप २ डायबेटिस) असे निदान केले. उपचारानंतर मोरे यांची शुगर नियंत्रणात आली.

परंतु, १० जानेवारीला ती नियोजित प्रमाणापेक्षा खूपच कमी म्‍हणजे ३१ झाली. पायांवरही सूज होती. त्‍यामुळे त्‍यांना चालताही येत नव्‍हते. दुसरीकडे डॉ. बोंद्रे हे त्‍यांना काही समस्‍या नसल्‍याचे सांगत सुटी घेण्‍याचा आग्रह करत असल्‍याचे दिसून येते. त्‍यावर रुग्‍ण आणि नातेवाईकही त्‍यांना बरे वाटत नसून आणखी काही दिवस राहूद्या, अशी विनंती करत असल्‍याचे व्हिडीओमध्‍ये दिसून येत आहे.

रुग्णासोबतचा नातेवाईक त्यांना समजावून सांगत आहे की, पायाला सुज आहे. पण डॉक्टर म्हणताय की, हे आश्रम आहे का? दोन दिवसच आम्ही रुग्णाला ठेवतो. जास्त दिवस आम्ही पेशंटला इथे ठेवत नाही. तुमचा पेशंट आता बरा आहे. पायाची सुज हळूहळू कमी होईल, त्याला वेळ लागेल, असं डॉक्टरांनी सांगितलं. पण दुर्दैवाने त्या रुग्णाचा तीन दिवसांनी मृत्यू झाला.