Surabhi Jayashree Jagdish
बाळाचा जन्म झाल्यानंतर त्याचे पहिलं रडणं हे नैसर्गिक आणि अतिशय महत्त्वाचं मानलं जातं. हे रडणं म्हणजे बाळाच्या शरीराने बाहेरील जगात श्वास घेण्यास सुरुवात केल्याची पहिली खूण असते.
बाळ गर्भात असताना फुफ्फुसं पूर्णपणे कार्यरत नसतात. जन्मानंतर रडल्यामुळे फुफ्फुसे पहिल्यांदा योग्य प्रकारे उघडतात आणि काम करू लागतात. यामुळे श्वासोच्छ्वासाची नैसर्गिक प्रक्रिया सुरू होते.
पहिल्या रडण्यामुळे बाळाच्या शरीरात ऑक्सिजन पोहोचायला सुरुवात होते. गर्भाबाहेर आल्यावर ही प्रक्रिया खूप महत्त्वाची असते. ऑक्सिजन मिळाल्यामुळे शरीराचे अवयव नीट कार्य करू लागतात.
रडताना बाळ जोरात श्वास घेत असल्यामुळे श्वसनमार्ग उघडण्यास मदत होते. यामुळे फुफ्फुसांमध्ये हवा सहजपणे जाऊ शकते. ही प्रक्रिया बाळाच्या श्वासोच्छ्वासासाठी अत्यंत गरजेची असते.
जन्मानंतर डॉक्टर बाळाच्या रडण्यावर विशेष लक्ष ठेवतात. कारण हे रडणं बाळाच्या श्वसन क्रियेची स्थिती दर्शवतं. रडणं सामान्य असेल तर ते आरोग्यदायी लक्षण मानलं जातं.
जर बाळ लगेच रडलं नाही, तर डॉक्टर तात्काळ मदत करतात. त्याला श्वास घेण्यास मदत करण्यासाठी आवश्यक उपाय केले जातात. त्यामुळे बाळाला पुरेसा ऑक्सिजन मिळू शकतो.
सर्व बाळांचं रडणं एकसारखं नसतं. काही बाळ हलके रडतात पण तरीही योग्य प्रकारे श्वास घेत असतात. त्यामुळे फक्त रडण्याची तीव्रता नव्हे तर श्वासोच्छ्वास महत्त्वाचा असतो.