Shruti Vilas Kadam
भगवद्गीतेनुसार (कर्मयोग) नात्यात अपेक्षा न ठेवता कर्तव्य पार पाडणे महत्त्वाचे आहे. स्त्रीच्या मनात स्थैर्य तेव्हाच निर्माण होते, जेव्हा जोडीदार जबाबदारीने वागतो.
गीतेत कर्माला श्रेष्ठ मानले आहे. फक्त बोलण्यापेक्षा सातत्यपूर्ण कृती आदर, काळजी, साथ यातूनच स्त्रीच्या मनातील विश्वास वाढतो.
भगवद्गीता आत्मसन्मान व आत्मदर्शन शिकवते. पती/प्रियकराकडून मिळणारा आदर, मतांचा सन्मान आणि प्रतिष्ठा हे स्त्रीच्या मनात नात्याची खोल मुळे रुजवतात.
‘समत्वं योग उच्यते’ गीतेतील हा विचार नात्यांनाही लागू होतो. राग, संशय, अस्थिरता यावर संयम ठेवणारा जोडीदार स्त्रीला भावनिक सुरक्षितता देतो.
गीतेत स्पष्ट संवाद आणि शंका विचारण्याचे महत्त्व सांगितले आहे (अर्जुन–कृष्ण संवाद). स्त्रीच्या मनात काय आहे हे ओळखण्यासाठी खुलेपणाने, प्रेमाने संवाद साधणे आवश्यक आहे.
आसक्तीमुळे दुःख येते, असे गीता सांगते. अति अपेक्षा न ठेवता समजून घेणारा जोडीदार स्त्रीच्या मनात शांती आणि आपुलकी निर्माण करतो.
भगवद्गीता धर्म, सत्य आणि नीती यांवर भर देते. आत्मविश्वासाने, प्रामाणिकपणे आणि नैतिकतेने वागणारा पुरुष स्त्रीच्या मनात दीर्घकाळ आदर आणि प्रेम निर्माण करतो.