Shruti Vilas Kadam
काळ्या तिळांच्या बाहेरील आवरणात विविध वनस्पतीजन्य संयुगे आणि अँटीऑक्सिडंट्स आढळतात. त्यामुळे पौष्टिकतेच्या दृष्टीने काळ्या तिळांना अनेकदा प्राधान्य दिले जाते.
पांढरे तीळ प्रामुख्याने साली काढलेले असतात. त्यात प्रथिने, हेल्दी फॅट्स, कॅल्शियम आणि इतर आवश्यक खनिजे चांगल्या प्रमाणात मिळतात.
काळे आणि पांढरे दोन्ही तीळ असंतृप्त फॅटी अॅसिड्सचे चांगले स्रोत आहेत. योग्य प्रमाणात सेवन केल्यास संतुलित आहाराचा भाग म्हणून त्यांचा समावेश करता येतो.
तिळामध्ये कॅल्शियम आढळते. विशेषतः सालीसह असलेल्या तिळांमध्ये खनिजांचे प्रमाण तुलनेने चांगले असू शकते.
काळ्या तिळांच्या सालीमध्ये सेसामोल आणि इतर पॉलीफेनॉलसारखी वनस्पतीजन्य संयुगे आढळतात. त्यामुळे त्यांना अँटीऑक्सिडंटच्या दृष्टीने महत्त्व दिले जाते.
दोन्ही प्रकारच्या तिळांमध्ये प्रथिने आणि फायबर असतात. त्यामुळे योग्य प्रमाणात तीळ खाल्ल्यास आहारातील पोषणमूल्य वाढवण्यास मदत होऊ शकते.
काळे आणि पांढरे दोन्ही तीळ पौष्टिक आहेत. मात्र तिळांच्या सालीमुळे काळ्या तिळांमध्ये काही अँटीऑक्सिडंट्स आणि खनिजे अधिक असू शकतात. त्यामुळे आपल्या आहारानुसार दोन्हींचा वापर करता येतो.